Hannah Arendt
Arendt, H. (2009). De menselijke conditie. Boom uitgevers Amsterdam. (oorspronkelijk The University of Chicago, 1958)
‘ Menselijk handelen zou een overbodige weelde zijn, een willekeurig ingrijpen in algemene gedragspatronen, als mensen eindeloos te reproduceren herhalingen waren van eenzelfde model, waarvan de aard of het karakter voor allen eender was en evenzeer te voorspellen als de aard of het karakter van welk ander ding ook. Pluraliteit is de conditie van het menselijk handelen omdat wij allen eender, dat wil zeggen menselijk, zijn in die zin, dat niemand ooit gelijk is aan iemand anders die ooit heeft geleefd, leeft, of zal leven.’
p. 16
Op de achterflap van het boek:
‘De menselijke conditie is het hoofdwerk van Hannah Arendt. Hierin geeft ze een originele analyse van de soorten activiteiten die wij als mens ontplooien. Zij onderscheidt hierin drie soorten: arbeiden, werken en handelen.’ … ‘Pas in het handelen wordt de mens waarlijk mens, dit omvat de sfeer van de discussie, het politieke en de vrijheid. Deze laatste sfeer is volgens Arendt steeds meer in gevaar en verdient het te worden verdedigd. Haar analyse van de menselijke conditie is aan het begin van de eenentwintigste eeuw relevanter dan ooit.’
Theaterdocent Jelle De Grauwe noemt in een interview met ons het werk van Hannah Arendt een belangrijke inspiratiebron. Hij vindt de ‘tafel van de wereld’, een metafoor die Arendt gebruikt, een heldere kapstok voor zijn manier van werken. Arendt beschouwt in deze metafoor de wereld als een tafel en de wereldbewoners als tafelgasten. Ze delen de tafel met elkaar én de tafel scheidt hen ook van elkaar. Wat er op de tafel wordt gelegd vormt een ‘inter-esse’ als een derde ding waartoe iedereen zich verhoudt. De metafoor onderstreept het samengaan van individualiteit en pluraliteit die Jelle wenst te vertalen naar zijn werkwijze binnen individuele en collectieve maakprocessen en hoe die processen kunnen ‘kruisen’ en ‘samenvloeien’.
Verleiden tot het midden 