Gert Biesta
Biesta, G. (2015). Het prachtige risico van onderwijs. Uitgeverij Phronese.
‘Als ik de verschillende lijnen in mijn betoog tot dusver probeer samen te brengen, is het punt dat naar voren komt niet zozeer of leraren competent dienen te zijn om dingen te doen (men kan stellen dat ze uiteraard competent moeten zijn), maar dat competentie op zich nooit genoeg is. Botweg gezegd: een leraar die over alle competenties beschikt die een leraar zou moeten hebben, maar niet in staat is te oordelen welke competentie wanneer moet worden aangewend, is een waardeloze leraar.’
p. 191
Op de achterflap van het boek:
In dit visionaire boek houdt Gert Biesta een pleidooi voor wat het prachtige risico van onderwijs kan worden genoemd. Via de zeven thema’s van scheppen, communicatie, lesgeven, leren, emancipatie, democratie en virtuositeit werkt Biesta zijn boodschap uitvoerig uit: we kunnen onderwijs niet begrijpen als een krachtig, productieachtig proces maar enkel als een zwak, existentieel proces. Hij laat zien dat we in het onderwijs doelen breder moeten stellen dan alleen meetbare opbrengsten en resultaten, en betoogt op onovertroffen wijze dat als onderwijs wil slagen, dat door niemand kan worden afgedwongen.
Biesta neemt de lezer stap voor stap mee in zijn denkwijze en toont hoe leraren en onderwijs niet gebaat zijn bij het volgen van ‘recepten’, maar steeds opnieuw hun ‘teacher judgement’ inzetten. Hij benadrukt dat lesgeven een complex proces is waarin leerkrachten voortdurend beslissingen nemen op basis van de kennis van hun vak, rekening houdend met de studenten waar ze mee werken en zich baserend op hun ervaring. Een krachtig en helder inzicht dat voor ons een leidraad werd in ons onderzoek.
Verleiden tot het midden 